Dit land grenst aan Albanië in het westen en verder aan Servië in het noorden, Bulgarije in het oosten en Griekenland in het zuiden. Na WO ll toen Joegoslavië een federale staat werd, kreeg het volk van Macedonië een eigen territorium. Maar pas 8 september 1991 werd het onafhankelijk.

Er is ook wat geharrewar met Griekenland over de naam Macedonië, omdat er in Griekenland een staat bestaat met precies dezelfde naam.

Ons reisdoel was Ohrid of Ochrid; een stad in het zuidwesten en vooral bekend door het meer met dezelfde naam.

Het meer van Ohrid is het oudste en diepste - zo'n 296 meter - natuurlijke meer van Europa.

Maar daarnaast zijn er veel monumenten te zien. Deze combinatie is goed voor het toerisme en men speelt hier goed op in.

Het meer heeft een Macedonisch (het grootste) deel en een Albanisch deel. Onderaardse bronnen en - verbindingen vanuit het 200 meter hoger gelegen Prespameer vormen onder meer de inhoud van deze enorme plas water.

De gezellige straten van het stadje. En wat in zowel in Albanië als hier regelmatig ziet is dat er een weegschaal op de grond staat en daar kan je je tegen betaling natuurlijk wegen; foto rechtsboven.

Wat loopt deze man krom!

Het ventje hieronder heeft een vreemd rechter voetje. Waarschijnlijk tijdens de bevalling gebroken en verder niet

behandeld. Je komt hem regelmatig bedelend tegen.

En we vielen in de prijzen, want net toen we op zoek waren naar een gezellig eettentje kwamen we deze optocht tegen van kinderen in allerlei klederdrachten.

	Ik ben even van dichtbij gaan kijken, maar deze jonge man werd compleet kaal geschoren met zo'n ouderwets mes.
De mooie briefjes en wat muntjes van Macedonië.     En alweer nam Nina ons mee op een wandeling om de mooiste dingen te zien. Zij is reisbegeleider en geen gids en hoeft dit niet te doen. Des te leuker dus dat ze haar wetenschap met ons wil delen.   Hieronder zie je de kiwi groeien.

Dat witte plekje op dit schiereiland was het huis van Tito. Hier werd ook het akkoord van Ohrid ondertekend waardoor de onafhankelijkheid van Macedonië een feit werd.

Het kerkje staat al wel aangegeven maar het is nog een hele weg omlaag om er te komen.

Super zwarte mieren die het kadaver van een slak als diner hebben uitgekozen.

Frans bekijkt de situatie eens. En rechts de café frappé = nescafé met melk, water en wat vloeibare chocolade. Een kwestie van opkloppen en eventueel met ijsklontjes en slagroom met cacao erop.

Links was een van de 2 kleine kerkjes Macedonisch Orthodox en dat is ongeveer gelijk aan het Grieks Orthodoxe geloof. Met de Russisch Orthodoxe zijn er verschillen en dat is bijvoorbeeld te zien in het kruis. De Grieks Orthodoxe Kerk heeft een gewoon kruis en het Russische deel heeft nog een schuine streep op het onderste deel van de rechte poot van het kruis.       Ja en dat was het kerken rondje van vandaag. Vanavond weer de koffers inpakken en morgen weer terug naar Albanië.